Wiele osób, które zamierzają się odchudzać sięgają po słodziki. Czy są to jednak substancje godne polecenia i sięgania po nie. Czy słodziki są na tyle zdrowe, by zastąpić nimi cukier?

Słodzikami dosładzane są często napoje, soki, gumy do żucia, przetwory owocowe, żywność dietetyczna oraz dla diabetyków. W sklepach dostępne są zarówno w postaci sypkiej, drażetkach, płynnej. Przy zakupie należy zwracać uwagę na skład słodzików, znaleźć można bowiem słodziki półsyntetyczne lub w całości syntetyczne.

Zalety słodziku
Słodziki syntetyczny
Słodziki są powszechnie stosowane przez osoby odchudzające się i dbające o linię a także przez diabetyków. Warte podkreślenia jest również to, iż słodziki nie wykazują właściwości próchnicotwórczych, zatem są bezpieczniejsze dla naszych zębów.
Aspartam i acesulfam K, najczęściej stosowane substancje syntetyczne pozbawione są kalorii, dodatkowo wykazują silne właściwości dosładzające, dlatego do uzyskania słodkiego smaku wystarczy niewielka ich ilość.
Wiedzieć jednak należy, że aspartamu nie należy podgrzewać powyżej 100 stopni C, bowiem powstają wówczas szkodliwe związki, pojawia się również metaliczny posmak.
Po słodziki zawierające aspartam nie powinny sięgać kobiety w ciąży oraz chorzy na fenyloketonurię, bowiem zawierają one aminokwas fenyloalaninę.
Najbardziej niezawodnym i bezpiecznym środkiem słodzącym jest acesulfam K, który może być wykorzystywany do słodzenia produktów przygotowanych na zimno, jak i gorąco.
Połączenie tych dwóch substancji (aspartamu i acesulfamu K) nadaje daniom znacznie słodszego smaku, dlatego mogą być one stosowane w mniejszych ilościach.

Słodziki półsyntetyczne
W Polsce wśród słodzików półsyntetycznych znajdziemy mannitol, sorbitol oraz ksylitol, które są związkami naturalnymi pochodzenia roślinnego (pochodzą z kłącza perzu, śliwy i brzozy).
Są one mniej słodsze, aniżeli słodziki syntetyczne czy cukier biały, jednak mniej kaloryczne od niego.
1 g polioli odpowiada 2,4 kcal, podczas gdy 1g cukru to już 4 kcal. Dodany do produktów polioli zwiększa ich objętość, wobec czego traci on na kaloryczności. Ksylitol dodany do produktów (gumy do żucia, karmelki) nadaje im efektu chłodzenia.

Słodzik – używać czy nie
Niekorzystne stosowanie sorbitolu odnotowano jedynie w dwóch przypadkach. Miało to jednak związek ze spożywaniem go w zbyt dużych ilościach – dwie paczki gum do żucia dziennie. Spowodowało to biegunkę oraz utratę wagi.
Przed tym, jak słodziki trafią do sprzedaży są poddawane szczegółowym badaniom. Wiele jednak osób podchodzi do nich sceptycznie. Popularna kiedyś sacharoza została wycofana ze sklepów, bowiem podejrzewano, iż działa rakotwórczo. Nawet jeśli słodziki nie szkodą bezpośrednio po użyciu, nie mamy pewności, że ich skutki uboczne nie są odłożone w czasie.

Przeprowadzone badania dowodzą, że sięganie po słodziki nie zmniejsza kaloryczności naszej diety, bowiem stosując je, sięgamy po inne produkty uzupełniając tym samym kaloryczność dań.
Według wielu specjalistów nie warto dlatego rezygnować z cukru na rzecz słodzików.

Cukier biały buraczany czy cukier brązowy trzcinowy?
Najczęściej stosowanym cukrem jest cukier biały, buraczany. Tymczasem istnieje jeszcze cukier brązowy, który jest wykorzystywany znacznie rzadziej.

Cukier trzcinowy
Podczas gdy na terenie Europy słodzono miodem, cukier trzcinowy wykorzystywany był już powszechnie na terenie Nowej Gwinei, Chin, Indii od dawien dawna. Dopiero podboje Aleksandra Macedońskiego sprawiły, że Europa dowiedziała się o istnieniu trzciny dającej miód. Warto dlatego wykorzystać tę wiedzę wybierając do spożycia cukier trzcinowy zawierający w sobie moc soli mineralnych.

Cukier trzcinowy zyskuje coraz szerszą grupę zwolenników. Spotkamy go już nie tylko w sklepach ze zdrową żywnością, jak miało to miejsce jeszcze niedawno, ale w wielu sklepach spożywczych.
Cukier trzcinowy to nie tylko źródło słodkiego smaku, w jego składzie znajduje się wiele cennych minerałów.

Cukier z trzciny cukrowej wykorzystywany jest od wieków w ziołolecznictwie i medycynie ludowej nie tylko jako lek przeciwbólowy, ale również jako lek bakteriobójczy, wykrztuśny, kojący.
Trzcinę cukrową wykorzystywano także w celach łagodzenia astmy, przyspieszenia gojenia ran i oparzeń, przy zapaleniach i przeziębieniach, którym towarzyszyła gorączka.

Jak powstaje cukier trzcinowy?
Trzcina cukrowa jest rośliną, której liści gromadzą w sobie sok. Cukier pozyskuje się poprzez krystalizację soku, który gotowany jest w ogromnych kotłach. Tak powstaje surowy cukier trzcinowy, który pokryty jest cienką warstwą melasy.
100 g nierafinowanego cukru trzcinowego to 396 kcal, przy czym 100 g cukru białego to 406 kcal. Jak widać, jeśli chodzi o aspekt odchudzający, różnica jest niewielka. W cukrze trzcinowym znajduje się jednak wiele cennych minerałów: żelazo, wapń, mangan, fosfor, cynk.

Cukier trzcinowy a cukier biały
Wybierając cukier trzcinowy należy dokładnie zapoznać się z informacją znajdującą się na jego opakowaniu. Często cukier trzcinowy to tak naprawdę cukier biały z dodatkiem zmieniającą jego kolor melasy.

Dzienne zapotrzebowanie na cukier odpowiada dwóm jego łyżeczkom. Znacznie lepiej jest jednak sięgnąć po owoce, które kryją w sobie wiele potrzebnych nam witamin.